توزین صنعتی یکی از آن حوزههایی است که همه فکر میکنند ساده است تا وقتی که عدد باسکول با فاکتور نمیخواند. حقیقت این است که لودسل معمولاً مقصر نیست — مشکل تقریباً همیشه از نصب، مهار مخزن یا کابلکشی است.
داخل هر لودسل، یک بدنهٔ فلزی دقیق طراحیشده وجود دارد که زیر بار به مقدار بسیار کم و کاملاً کشسان تغییر شکل میدهد. روی این بدنه، چند استرین گیج (شبکهٔ فویل باریک) چسبانده شده است. کشیده یا فشرده شدن این فویل، مقاومت الکتریکیاش را کمی تغییر میدهد.
این تغییر آنقدر کوچک است که مستقیم قابل خواندن نیست؛ به همین دلیل چهار استرین گیج در یک پل وتستون بسته میشوند تا تغییرات جمع شوند و اثر دما تا حد زیادی حذف شود. خروجی همچنان ضعیف است — معمولاً در حد چند میلیولت بهازای هر ولت تحریک — و به همین دلیل به آمپلیفایر و نمایشگر مخصوص نیاز دارد.
نمونهٔ موجود در فن کنترل: لودسل فشاری زلو ASC2-30t با ظرفیت ۳۰ تن، از نوع فشاری (Compression) که برای توزین مخازن، سیلوها و باسکولهای سنگین به کار میرود.
دقیقترین روش، کالیبراسیون با وزنههای استاندارد است: صفر را با مخزن خالی بگیرید و سپس با وزنهٔ معلوم (ترجیحاً حداقل ۵۰ درصد ظرفیت) نقطهٔ اسپن را تنظیم کنید. اگر امکان وزنهٔ فیزیکی نیست، روش جایگزین پر کردن با مقدار معلوم مایع است — که خودش نیازمند یک فلومتر جرمی دقیق است.
در مخازنی که سیال کف میکند، چسبنده است یا چگالیاش مدام تغییر میکند، اندازهگیری سطح جواب دقیقی نمیدهد. اینجا توزین یک مزیت اساسی دارد: مستقیماً جرم را میدهد، بدون آنکه به خواص سیال کاری داشته باشد — و هیچ قطعهای هم داخل مخزن نمیرود. برای مقایسه با روشهای دیگر، راهنمای اندازهگیری سطح مخزن را ببینید.
برای انتخاب لودسل، ظرفیت، تعداد نقاط تکیهگاه و نوع کاربرد (مخزن، باسکول یا هاپر) را بفرستید: 021-88850346 و 021-88658508.