قدیمیترین و هنوز پرکاربردترین روش اندازهگیری دبی در صنعت، سادهترین اصل فیزیک را به کار میگیرد: سیال را از یک تنگنا عبور بده و افت فشار را بخوان. چیزی حدود نیمی از اندازهگیریهای دبی در پالایشگاهها و نیروگاههای دنیا هنوز با همین روش انجام میشود — چون ارزان، مقاوم و کاملاً استاندارد است.
وقتی سیال از یک مقطع باریک عبور میکند، سرعتش زیاد و فشارش کم میشود (اصل برنولی). با اندازهگیری اختلاف فشار قبل و بعد از تنگنا، دبی محاسبه میشود. نکتهٔ مهمی که همه باید بدانند: این رابطه خطی نیست، ریشهٔ دوم است. یعنی اگر دبی نصف شود، اختلاف فشار به یکچهارم میرسد — و به همین دلیل دقت این روش در دبیهای پایین بهشدت افت میکند و معمولاً زیر ۳۰ درصد رنج، قابل اتکا نیست.
یک صفحهٔ فلزی با سوراخ دقیق در وسط، بین دو فلنج نصب میشود. مزیتهایش: ارزان، بدون قطعهٔ متحرک، قابل ساخت برای هر سایز لوله و — مهمتر از همه — محاسباتش کاملاً استاندارد شده است (ISO 5167)، پس بدون کالیبراسیون عملی هم میتوان به عددش اعتماد کرد. نمونهٔ موجود: صفحه اوریفیس کوبولد KPL.
عیبش هم روشن است: بخش زیادی از افت فشار ایجادشده هرگز بازیابی نمیشود و این یعنی هزینهٔ دائمی پمپاژ. لبهٔ تیز صفحه هم اگر ساییده یا رسوبگرفته شود، خطا ایجاد میکند.
بهجای بستن مسیر، یک لولهٔ باریک با چند سوراخ در عرض جریان قرار میگیرد و فشار کل و فشار استاتیک را میسنجد. چون مسیر تقریباً باز میماند، افت فشار دائمی بسیار کم است — مزیتی که در کانالهای هوا، دودکشها و لولههای قطر بزرگ (که اوریفیس برایشان گران و پرافت است) تعیینکننده میشود. نصبش هم اغلب Hot-Tap است، یعنی بدون قطع خط. نمونه: لوله پیتوت کوبولد ANU.
اوریفیس و پیتوت فقط «اختلاف فشار» میسازند؛ تبدیل آن به دبی کار ترانسمیتر اختلاف فشار است. مدلهایی مثل اندرس هاوزر Deltabar S PMD75 و روزمونت 3051CD علاوه بر خواندن ΔP، جذر را هم داخل خودشان میگیرند و مستقیم دبی میدهند.
اگر افت فشار برایتان مهم است و بودجه اجازه میدهد، ورتکس یا مغناطیسی جایگزینهای بهتری هستند. برای انتخاب و محاسبهٔ سایز اوریفیس، مشخصات سیال و لوله را بفرستید: 021-88850346 و 021-88658508.